Hoyrat Sevdam

Benim duvarlarım pembeye çalmaz sevgili !!…Dudaklarımdan hiç yapay tohumlara bulanmış süslü kelimeler çıkmadı.Yüzüne haykırdıysam bu sevdanın adını”Varlığımsın,sevdamsın,yoluna baş koyduğumsun” dedim.Sana her gelişimde çıkınımda ya sevdanın ateşi oldu,ya bir kavga sebebi…Benim ağıtlarım hiç bir kavalda ses bulmaz sevgili !!…Ben ağıdımı senin ikliminde yakmışım,senden başkası duymamıştır.Seni bulduğum zemheri dağının doruğunda,henüz açmamış her bir tomurcuğun kulağına adımı okudum.İçini ısıtan her öpücüğümde,sen diken diken açıverdin çiçeğim.Benim ağıtlarım ellerime batan dikenlerineydi,sesim yanlız senin kulaklarınaydı.Yıkılışımıda senden başkası göremezdi sevgili !!…Benim senden başka korkum olamaz sevgili !!..Sen yüzünü ayrılığa doöndüğünde,başıma sevdam yıkılır ve yığılırım toprağa.Yaşanmış değildir bendeki ölüm nöbetleri.Cesur,umursamaz bir benlikten çıkaraciz ,korkak,yüreğinde kalmanın pazarlığını yapan bir benliğe dönüşürüm.Ben gözlerine bakınca sen bana ışığımsın derdin hep. Bilemedin sevgili çiçeğim,o ışık senin gözlerinden aksedendi gözlerime.Asıl sen benim ışığımsın be sevgili !!…Asıl ben korkarmışım karanlığından….Benim sevdam daha doğarken hoyratmış sevgili !!…Şimdi sen itiraz yağmurlarında boğuyorsun beni. Ellerim seni tutunca incitiyorsa eğer,kaybetmek istemeyişindendir.Sen sevdam olunca benliğimde olmuşsun. Yakalandığım bütün çöl fırtınalarında senin gözlerinide yakmışım. Düştüğüm her zindanda seni de sürüklemişim kör kuyulara. Sevdam beni her yakışında sende yanmışsın ey kadersiz sevgili !!!…Bir özür borcum mu var? Bu sevdanın kabalığını bağışla sevgili !!…Ve sevgili kalemimden çıkan herşeyin senin için olduğunu biliyorken ve eğer okuyorken şimdi bu yazıyı yüreğinde sevdamız kıvılcımlanırsa,O güzel gözlerin buğulanırsa, senden nefret edemem ddiyebilirsen içinden, hoyrat da olsa bu sevdanın hatırına beni de bağışla sevgili….Seni Seviyorum yüreğimin devrimi……

Ekleyen/Kaynak: Ahmet TOPRAK  1995.GAÜ Kampusu